Dit onderwerp vormt de basis van het economisch denken voor vwo-leerlingen. We kijken naar de spanning tussen onze oneindige behoeften en de beperkte middelen die we hebben om die te bevredigen. In de tweede klas maken leerlingen de overstap van puur consumentengedrag naar het abstracte begrip schaarste. Ze leren dat schaarste in de economie niet betekent dat er een tekort is, maar dat er productiemiddelen zijn opgeofferd om een product te maken. Dit dwingt tot het stellen van prioriteiten en het maken van bewuste keuzes.
SLO Kerndoelen en EindtermenSLO Kerndoel 44SLO Kerndoel 45
Verdeel de klas in groepen die gestrand zijn op een eiland met een beperkte lijst middelen. Ze moeten gezamenlijk beslissen welke basisbehoeften eerst vervuld worden en welke luxe goederen ze opofferen om te overleven. Na afloop presenteren ze hun keuzes en verklaren ze de schaarste die ze ervoeren.
Leerlingen bedenken individueel drie voorbeelden van goederen die 'gratis' lijken maar economisch schaars zijn (zoals schone lucht of een parkbankje). Ze bespreken hun lijst met een partner om te bepalen welke middelen er zijn opgeofferd voor deze goederen. De beste voorbeelden worden klassikaal gedeeld om het begrip schaarste te verfijnen.
Geef leerlingen een fictief maandelijks budget en een lijst met verleidelijke uitgaven. Ze moeten hun keuzes rangschikken van essentieel naar luxe en hun budget sluitend maken. Door elkaars lijstjes te vergelijken, ontdekken ze dat voorkeuren subjectief zijn maar dat schaarste voor iedereen geldt.
Schaarste betekent dat er ergens een tekort aan is of dat iets zeldzaam is.
In de economie is iets schaars zodra er middelen (tijd, geld, grondstoffen) zijn gebruikt om het te maken. Zelfs een overvloed aan brood is economisch schaars omdat de bakker tijd en meel heeft gebruikt die hij niet aan iets anders kon besteden. Actieve discussies over 'vrije goederen' helpen dit onderscheid scherp te krijgen.
Basisbehoeften zijn voor iedereen over de hele wereld hetzelfde.
Wat wij als basisbehoefte zien (zoals internet voor school), kan elders als luxe worden beschouwd. Door leerlingen in een rollenspel verschillende perspectieven te laten innemen, ontdekken ze dat de grens tussen basis en luxe contextafhankelijk is.