Round Robin

Round Robin (Om de Beurt) is een van de eenvoudigste coöperatieve leermethoden qua structuur: elke deelnemer draagt op zijn beurt bij, in volgorde, waarbij niemand twee keer bijdraagt voordat iedereen één keer aan de beurt is geweest. Tegelijkertijd is het een van de meest effectieve methoden voor zijn primaire doel: ervoor zorgen dat alle leerlingen een gelijke kans krijgen om deel te nemen aan een groepsuitwisseling. De eenvoud van de structuur is ook zijn beperking: zonder doordachte implementatie kan het resulteren in een reeks individuele monologen in plaats van een echte gezamenlijke dialoog.

De methode heeft haar oorsprong in de parlementaire procedure en gezamenlijke besluitvorming , het principe dat de collectieve intelligentie van een groep het beste tot zijn recht komt wanneer alle standpunten zijn gehoord voordat synthese en besluitvorming beginnen. Toegepast op leercontexten betekent dit: voordat het idee van één leerling de overhand neemt, moeten de ideeën van alle leerlingen op tafel liggen. De structuur van opeenvolgende bijdragen dwingt dit principe af door ontwerp, waardoor de natuurlijke opkomst van dominante stemmen wordt voorkomen en het denken van elke leerling wordt meegeteld.

De individuele schrijf- of denktijd vóór het begin van de ronde is de variabele die het meest betrouwbaar de kwaliteit van de bijdragen bepaalt. Leerlingen die in een Round Robin (Om de Beurt) worden overvallen , gevraagd bij te dragen zonder enige voorbereidingstijd , produceren wat er als eerste in hen opkomt: bekende ideeën, sociaal wenselijk gedrag of nerveuze ontwijking. Leerlingen die 2 à 3 minuten de tijd hebben gehad om hun eigen antwoord op te schrijven voordat de ronde begint, hebben iets echts te zeggen, en de ronde wordt een authentieke uitwisseling van doordacht denken in plaats van een opeenvolgende vertoning van beschikbaarheid.

De norm 'passen met terugkeer' , elke leerling mag zijn beurt overslaan en wordt aan het einde van de ronde opnieuw uitgenodigd , is een eenvoudige facilitatietechniek die de angst bij opeenvolgende bijdragen aanzienlijk vermindert. Wanneer leerlingen weten dat ze kunnen uitstellen zonder straf, neemt de prestatiedruk van het besef 'ik ben over drie mensen aan de beurt' genoeg af zodat leerlingen daadwerkelijk luisteren naar wat hun klasgenoten zeggen in plaats van hun eigen aankomende bijdrage te repeteren. De pasoptie neemt ook de ongemakkelijke machtsdynamiek weg van een leerling dwingen te spreken die werkelijk niets te zeggen heeft.

De parallelle structuur van Round Robin (Om de Beurt) , meerdere kleine groepjes doen tegelijkertijd rondes in plaats van één opeenvolgende ronde voor de hele klas , verhoogt de efficiëntie van de methode voor grote klassen aanzienlijk en levert rijkere inhoud op voor de synthesefase. Wanneer vier groepjes van 6 tot 8 leerlingen elk tegelijkertijd hun eigen rondes draaien, hebben alle 30 leerlingen in 10 minuten bijgedragen in plaats van 30, en kan de synthesefase de bijdragen van de groepjes met elkaar vergelijken: Welke ideeën kwamen in meerdere groepjes voor? Welke ideeën waren uniek voor één groepje? Wat vertelt de variatie tussen de groepjes ons over de diversiteit aan perspectieven in de klas?

De synthese na de ronde is waar de lijst van bijdragen die Round Robin (Om de Beurt) heeft gegenereerd, wordt omgezet in begrip in plaats van inventaris. Zonder synthese produceert Round Robin (Om de Beurt) een reeks individuele bijdragen die naast elkaar bestaan zonder te interageren , informatief maar niet transformatief. De synthese vraagt: Welke van deze bijdragen lijken op elkaar? Hoe kunnen we ze groeperen? Welke staan met elkaar in spanning? Welke is het belangrijkst en waarom? Deze vragen zetten een verzameling individueel denken om in collectief begrip.

In het Nederlandse onderwijs werkt round robin goed als activeringsstructuur (elke leerling noemt één ding dat hij of zij weet over het onderwerp), als evaluatievorm (elke leerling noemt één ding dat hij of zij heeft geleerd), of als creatief brainstorminstrument (elke leerling voegt één element toe aan een collectief verhaal of plan). De methode is laagdrempelig en snel te implementeren in elk vak en elk leerjaar.